Jest to najprostsza metoda w dozowaniu poszczególnych składników. Wszystkie roztwory do Ballinga przygotowujemy tak: rozpuszczamy odpowiednią ilość proszku (według podanych proporcji) najpierw w 3/4 ilości wody a następnie, po całkowitym rozpuszczeniu, uzupełniamy wodą do żądanej objętości. Warto to robić w naczyniu z Kiryśnik czarnoplamy to ciekawa, spokojna ryba polecana dla początkujących akwarystów dysponujących nieco większym zbiornikiem. Dawniej opisywany był pod łacińską nazwą Hoplosternum thoracatum, obecnie częściej spotkać możemy nazwę Megalechis thoracata. Ryba ta zamieszkuje Amerykę Południową od Panamy po Paragwaj. A dokładniej „wypławek biały (Dendrocoelum lacteum) – pospolity płaziniec stojących wód słodkich, o długości do 3 cm. Wypławek biały prowadzi drapieżny tryb życia”. Jest to stworzonko na ogół przypominające cienkie, białe kreski, na początku wyglądające jak fragment włosa, jednak po przyjrzeniu się, widzimy że Choroba grzybicza, czyli pleśniawka atakuje różne gatunki ryb i jest schorzeniem wtórnym. Grzyb ten rozwija się przede wszystkim na uszkodzonych tkankach ryb (urazy mechaniczne lub też przez bakterie, pasożyty ). Ponadto grzyby te często osiedlają się na ziarnach ikry. Wywoływana jest przez grzyby z rodziny Saprolegniaceae, z Konieczne jest przechowanie przez zimę narybku, kroczków i tarlaków w specjalnych magazynach lub stawach zimowych. Sezon wzrostowy ryb, gdy temperatura wody jest powyżej 12–14 st.C, trwa u nas 4–5 miesięcy. Powoduje to konieczność przetrzymywania w stawach materiału obsadowego (narybku, kroczków oraz tarlaków) przez 5-miesięczny Vay Tiền Nhanh Ggads. Sadzawka w ogrodzie to jeden z bardziej atrakcyjnych elementów zielonej przestrzeni wokół domu. Pozwala wypocząć nad brzegiem i cieszyć oko ciekawymi gatunkami ryb. Sielankę mogą przerwać problemy zdrowotne wodnych pupili. Z chorobami możemy jednak walczyć i zawczasu im zapobiegać, o czym opowiem pokrótce poniżej. Świadomy zakup i profilaktyka Każdy hodowca musi się liczyć z tym, że terapia może zakończyć się niepowodzeniem i część obsady padnie. Dlatego, jak zawsze, najważniejsza jest profilaktyka. Pierwsza zasada to zakup zdrowych ryb z pewnego źródła. Silne, odporne egzemplarze nie będą podatne na infekcje, dlatego warto wnikliwie przyjrzeć się każdej wybranej sztuce. Wszystko, co odbiega od normy i budzi wątpliwości, powinno nas skłonić do rezygnacji z zakupu. Nieufność powinny wzbudzić postrzępione płetwy, rany, otarcia czy owrzodzenia. Nie wybieramy ryb z wyraźną wysypką na ciele, odstającymi łuskami, śluzowatymi odchodami czy widocznymi pasożytami. Nie kupujmy także apatycznych czy nieaktywnych, ale również tych ocierających się o dno i prezentujących inne dziwne zachowania. Z jedną zainfekowaną rybą możemy wprowadzić do swojego oczka wodnego czynniki chorobotwórcze, które staną się prawdziwą plagą. Nowych mieszkańców nie wpuszczamy od razu do oczka, rozsądny hodowca przeprowadza kwarantannę w osobnym zbiorniku. Wodę, w której transportowaliśmy ryby, wylewamy. Pod żadnym pozorem nie dodajemy jej do oczka czy akwarium kwarantannowego, bowiem może zawierać toksyny, pasożyty lub inne niepożądane drobnoustroje. Są to podstawowe zasady, których przestrzeganie jest niezbędne dla bezpieczeństwa zbiornika. Kupno zdrowych okazów to tylko część profilaktyki. Kolejnym krokiem jest regularna kontrola parametrów wody. Niedopuszczalne jest doprowadzenie do zanieczyszczenia oczka i zaburzenia równowagi biologicznej. Zaniedbany zbiornik to częsta przyczyna spadku odporności. Również jednak nie możemy przesadzać ze sprzątaniem. Nigdy nie wymieniamy całej wody, gdy w oczku już mieszkają ryby, ponieważ możemy w ten sposób zniszczyć biologię zbiornika i doprowadzić do ich śnięcia. Dbamy o dobrą filtrację, zwłaszcza biologiczną. Ważną kwestią jest także dobór gatunków. Zbyt duża gęstość zarybienia może wywoływać stres i negatywnie wpływać na odporność obsady. Choroby można wyeliminować, o ile zauważymy problem wcześnie, zanim infekcja się rozwinie. W przerybionym oczku może to być trudne. Duża ilość ryb to niewielkie szanse na dostrzeżenie objawów chorobowych u jednego czy kilku osobników. Jednocześnie są to doskonałe warunki do szybkiego rozprzestrzeniania się pasożytów, infekcji wirusowych czy bakteryjnych. Ospa karpi, (fot. dr Maarten Lammens) Ospa karpi Ospa w akwarium słodkowodnym to dość powszechne zjawisko i chyba każdy się z nią zetknął. Co ciekawe, ospa ryb akwariowych jest chorobą pasożytniczą, a nie wirusową. Natomiast pod nazwą ospa w oczkach wodnych występuje infekcja wirusowa często dotykająca karpie koi. Zwykle jest następstwem zmian warunków bytowych, zwłaszcza parametrów wody. Podłożem ospy karpi są wirusy z rodziny Herpesviridae. Tam, gdzie gwałtownie zmienia się temperatura lub pojawiają się zanieczyszczenia wody, może dojść do rozwoju tej infekcji. Przyczyniają się do tego również niedobory witamin. Ospa karpi dotyka także przedstawicieli wielu innych gatunków, takich jak karasie, sandacze czy sumy. Objawy: wirus ospy atakuje komórki nabłonka. Na ciele ryby pojawiają się charakterystyczne wykwity, białawe lub różowawe, często galaretowate. Zmiany obejmują początkowo pysk ryby, następnie mogą rozprzestrzeniać się na resztę ciała. W zaawansowanym stadium nieleczonej choroby dochodzi do odwapnienia szkieletu. Leczenie: Jeśli choroba jest we wczesnym stadium rozwoju, poprawa parametrów wody i ich ustabilizowanie mogą cofnąć objawy. Bardzo chore osobniki z licznymi zmianami lepiej jest odłowić. Rybom warto podać preparaty witaminowe i środki podnoszące odporność oraz urozmaicić ich dietę. KHV ( KHV, ospa karpi koi Jeszcze innym przykładem niezwykle groźnej ospy u karpi koi jest koi herpesvirus, inaczej KHV. Choroba ta dotyka koi i inne karpie. Jest to niezwykle zjadliwy wirus z rodziny Alloherpesviridae, który sieje spustoszenie w hodowlach na różnych kontynentach. Gdy dotknie nasz zbiornik, prawdopodobnie stracimy obsadę w ciągu zaledwie kilku dni. Do zakażenia wirusem dochodzi poprzez bezpośredni kontakt i zainfekowaną nim wodę. Objawy: pierwszym objawem wirusa KHV jest widoczna ospałość u ryb i pływanie tuż przy powierzchni wody oraz niechęć do pobierania pokarmu. Jednocześnie dostrzegalny jest zdecydowanie szybszy ruch wieczka skrzelowego. Następnie pojawiają się zmiany na skrzelach oraz na skórze ryby. Leczenie: jest to choroba zwalczana z urzędu w naszym kraju, podlega zakazowi szczepień. By pozbyć się wirusa z własnego oczka, trzeba osuszyć je na minimum 6 miesięcy oraz zastosować gruntowne odkażanie. Pleśniawka Saprolegnioza, czyli rybia pleśniawka Saprolegnioza to choroba grzybicza, często dotykająca ryby w ogrodowych sadzawkach. Jest wywoływana przez organizmy z rodziny Saprolegniaceae. Rozwija się najczęściej w niskich temperaturach. Objawy pojawiają się na ciele ryby, np. w miejscach uszkodzeń mechanicznych. Pleśniawka atakuje zarówno ryby, jak i ikrę. Nie pojawia się u zdrowych ryb, za to występuje u osobników rannych i osłabionych. Źródłem infekcji są grzybnie, które występują niemal w każdym zbiorniku i rozwijają się na resztkach niezjedzonego pokarmu. Objawy: objawami pleśniawki jest wystąpienie szarobiałych grzybni na ciele ryby, płetwach, skrzelach i gałkach ocznych. Ryby dotknięte pleśniawką są ospałe, mało aktywne, często ocierają się o różne przedmioty czy dno. Zaawansowana pleśniawka prowadzi do przedostania się strzępek grzyba do mięśni i wewnętrznych narządów zwierzęcia. Zaatakowane pleśnią skrzela najczęściej powodują niedotlenienie zwierzęcia i jego śmierć. Leczenie: walkę z pleśniawką trzeba podjąć jak najwcześniej, bo tylko wtedy choroba ta jest uleczalna. Ryby z niedużymi zmianami na ciele odławiamy, dezynfekujemy im zajęte grzybem miejsca np. jodyną. Przygotowujemy im kąpiel w roztworze nadmanganianu potasu (do 60 minut, 0,5 g na 10 l wody), soli kuchennej (15–20 minut, sól niejodowana, 15 g na 1 l wody) lub formaliny (w zależności od twardości całkowitej wody 20–200 mg/l). Takie kąpiele powinny być robione 2–3 razy w tygodniu. Na czas leczenia trzeba zadbać o dobre natlenienie. Aby uniknąć saprolegniozy, trzeba utrzymywać odpowiednią czystość wody. Wiremia wiosenna (fot. Andy Goodwin) Posocznica Ryby w oczku wodnym mogą być także dotknięte ciężką chorobą bakteryjno-wirusową, jaką jest posocznica. Chorobę tę określa się inaczej mianem puchliny wodnej. Posocznica to tak naprawdę dwie jednostki chorobowe. Pierwsza z nich wywoływana jest przez wirusa SVC powodującego wiremię wiosenną, druga zaś jednostka powodowana jest przez bakterie z rodzaju Aeromonas hydrophila. Wiremia wiosenna jest chorobą, która dotyka przede wszystkim karpie. Wirusa można eliminować, podwyższając temperaturę wody, ponieważ wirus ginie, gdy osiągnie ona 25°C. Niestety wiremia wiosenna prowadzi najczęściej do śmierci całej obsady. Jeżeli ryba przeżyje chorobę, zyskuje odporność, jednak może być nosicielem tego groźnego wirusa. Objawy wiremii wiosennej: ospałość, problemy z równowagą, spadek masy ciała, wybroczyny, czasem obrzęk gałek ocznych. Leczenie: najlepiej odłowić osobniki z objawami, umieścić w akwarium i stopniowo podnosić temperaturę wody do minimum 22°C. Zalecana jest konsultacja weterynaryjna i zastosowanie antybiotyku, który zapobiegnie infekcjom bakteryjnym. Profilaktyka polega na zakupie ryb z pewnego źródła i nieobsadzaniu oczka roślinami pochodzącymi z naturalnych zbiorników wodnych. Rośliny zawsze warto odkazić nadmanganianem potasu. Erytrodermatoza (fot. Mircea Lazar) Erytrodermatoza Erytrodermatoza, inaczej zakaźne zapalenie skóry lub wrzodowa choroba skóry, wywoływana jest głównie przez bakterie Aeromonas hydrophila. Choroba ta występuje zarówno w oczkach wodnych, jak i akwariach. Bakterie Aeromonas hydrophila w normalnych warunkach są nieszkodliwe i biorą udział w samooczyszczaniu się wód. Problem pojawia się, gdy w danym zbiorniku zaczyna występować nadmiar martwej materii organicznej. Erytrodermatoza obejmuje powierzchnie zewnętrzne ryby. Objawy erytrodermatozy: przekrwione czerwone plamy na skórze, które zmieniają się z czasem we wrzody o białych brzegach. Wrzody występują najczęściej w okolicy ogona ryby i po bokach jej ciała. Pierwsze objawy szybko rozprzestrzeniają się na kolejne osobniki. Leczenie erytrodermatozy: antybiotykoterapia przepisana przez lekarza weterynarii powinna opierać się na badaniu mikroskopowym i identyfikacji szczepu bakterii. Jeśli choroba jest we wczesnym stadium, warto ryby odłowić i umieścić je w akwarium. Woda w tym zbiorniku powinna być dobrze filtrowana i napowietrzana. Idealna temperatura wynosi ok. 24°C. Choroby pasożytnicze Ryby w oczkach wodnych zapadają także na choroby pasożytnicze. Mogą zostać zaatakowane przez pijawkę rybią (Piscicola geometra). Są to pierścienice, bardzo popularne w zbiornikach wodnych. Można je przynieść do sadzawki ogrodowej np. z roślinami pochodzącymi z jeziora czy stawu. Pijawki przysysają się do ryby i żywią się krwią, mogą wywoływać chorobę nazywaną pijawczycą. Miejsce uszkodzone przez pijawkę jest podatne na infekcje. Kokony pijawek giną przy zasadowym pH wody wynoszącym ponad 8. Inną groźną chorobą pasożytniczą jest tasiemczyca. W zależności od gatunku tasiemca wyróżniamy ligulozą, botriocefalozę, kariofilozę i kawiozę. Pasożyty przenoszone są przez oczliki, które są żywicielami pośrednimi. Tasiemczycy możemy więc uniknąć, jeśli zrezygnujemy z karmienia ryb żywym pokarmem pochodzącym z jezior, stawów i rzek. Leczenie tej choroby może się powieść jedynie pod okiem lekarza weterynarii. Ryby w oczku wodnym mogą paść również ofiarą splewki karpiowej, która jest rodzajem niewielkiego skorupiaka. Wyglądem przypomina malutką płaszczkę, a jej sposób żerowania jest bardzo zbliżony do tego, jaki obserwujemy u pijawek. Splewki także odżywiają się krwią i limfą ryb. Ich masowe pokazanie się w zbiorniku wywołuje chorobę o nazwie arguloza. W przypadku pojawienia się jej w zbiorniku możemy zastosować sera cyprinopur. Aby zwalczyć infekcję, oczko wodne można także osuszyć, ponieważ poza wodą splewki giną w ciągu kilku godzin. Pasożytniczym skorupiakiem występującym w oczkach jest Lernaea cyprinacea. Wywołuje on chorobę o nazwie lerneoza. Widłonogi te wczepiają się w skórę ryb. Wyglądają jak cienkie nitki wyrastające z miejsca wkłucia. Wykluwające się z jaj larwy poszukują żywiciela, atakują skrzela ryb, przyczepiają się do nich i wysysają krew. Leczenie: pojedyncze skorupiaki można wyjąć z ciała ryby za pomocą pęsety. Miejsce wkłucia dezynfekujemy jodyną. Skorupiaki te i ich larwy można zwalczać preparatem sera cyprinopur dodanym bezpośrednio do oczka wodnego. Jak więc widać, chorób zagrażających zdrowiu i życiu ryb w oczkach wodnych jest całkiem sporo. To opracowanie więc nie wyczerpuje tematu. Leczenie tychże chorób dość często nie przynosi oczekiwanej poprawy lub jest nieopłacalne. Dlatego tak ważna jest szeroko pojęta profilaktyka. Należy zadbać o to, aby choroby w naszej ogrodowej sadzawce się nie pojawiały. Przede wszystkim kontrolujemy parametry wody, jej temperaturę, stężenie azotanów, fosforanów, amoniaku i azotynów. Niezwykle istotna jest higiena oczka wodnego. Nie można dopuścić, by w sadzawce gromadziły się i rozkładały szczątki organiczne, które stanowią idealne środowisko do namnażania się organizmów chorobotwórczych. W niektórych przypadkach wskazana jest dezynfekcja wody w oczku. Kolejna kwestia to właściwa dieta ryb, która powinna zawierać witaminy i składniki budujące odporność. Zawsze sprowadzajmy ryby z pewnego źródła. Nie przynośmy ich z rzek, stawów czy jezior, to samo dotyczy roślin. Kupując ryby do oczka, także warto wybierać te z ustabilizowanych linii genetycznych. Nieprawidłowo ukierunkowana hodowla prowadzi do osłabienia populacji i spadku odporności. Staw w ogrodzie to niesamowite szczęście, ale także ogrom pracy i czasu, jakie trzeba poświęcić, aby jego kondycja była dobra. Istotne jest przede wszystkim utrzymanie prawidłowego pH wody, kontrola ilości glonów. W stawach bardzo często hoduje się karpie. Jedną z chorób, na którą często zapadają to pleśniawka. Jak wygląda leczenie pleśniawki u ryb karpiowatych? Czy pleśniawka u karpi jest groźna? Czy można jeść karpia z pleśniawką? Odpowiedzi poznasz w poniższej treści artykułu. Jeśli temat Cię zainteresował, zostań z nami!Pleśniawka u karpi – czym się objawia i jak się leczy?Pleśniawka to choroba grzybiczo bakteryjna ryb, której przyczyną są złe warunki transportu, manipulacje odłowowe, przemrożenie, złe warunki w stawie (dużo rozkładającej się materii w stawie, bądź zbyt „świeży” staw”, okres tarła, w którym dochodzi do ubytków łusek. Ogólnie można powiedzieć, że przyczyną jest uszkodzenie skóry, płetw i skrzeli ryb. Zarodniki grzybów oraz bakterie znajdują się tak naprawdę wszędzie, a tym bardziej w wodzie, dlatego nie trudno o zakażenie. Można zapobiegać pleśniawce u karpi poprzez stały monitoring warunków bytowych, ich ulepszanie, kontrolowanie ilości karpi w stawie, właściwe obchodzenie się z karpiami podczas odłowów, transportu. Jak wygląda leczenie pleśniawki u ryb? Istnieje kilka kierunków leczenia. Różni się on przede wszystkim tym, z jakim gatunkiem ryb mamy do czynienia. Każdy z nich ma inną wrażliwość na środki chemiczne. Istotne znaczenie w trakcie leczenia ma także pora popularnym, niskobudżetowym rozwiązaniem jest wapnowanie stawu wapnem hydratyzowanym. Ilość wapna dostosowuje się do pH wody. Przeważnie wapno podaje się dwukrotnie w dawce od 50 do 150 kg na ha w odstępie tygodnia. Taka forma leczenia sprawdza się w przypadku niedużych infekcji pleśniawką u ryb karpiowatych. Kiedyś stosowano także zieleń malachitową krystaliczną, która świetnie się sprawdzała w trudnych przypadkach, jednak została ona zakazana w UE, ponieważ wykazano działanie mutagenne i kancerogenne. Innym skutecznym środkiem w leczeniu pleśniawki u karpi jest siarczan miedzi. Niestety jego stosowanie ma też dużą wadę. Po zastosowaniu tego środka rozwijają się glony planktonowe w bardzo dynamicznym tempie. Im wyższa jest temperatura wody, tym lepsze są warunki do rozwoju grzybów i bakterii, dlatego też w okresie wiosenno – letnim problem ten może się nasilać. Do leczenia używane są także preparaty jodoforowe oraz formalina. Tutaj jednak należy mieć dużą wiedzę. Eksperymenty mogą wyrządzić wiele szkód. Warto jest poprosić o pomoc fachowców. Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia ze stawem hodowlanym czy naturalnym, pleśniawka może wystąpić w obu typach zbiornika. Ważne jest oczyszczanie stawu z obumarłych ryb, ponieważ rozkładająca się materia organiczna potęguje ryzyko wystąpienia pleśniawek. W dalszej części artykułu dowiesz się czy można jeść karpia z objawia się pleśniawka u ryb karpiowatych?Pleśniawka u karpi objawia się plamami na ciele ryby o barwie białej lub szarej. Na początku plama wygląda jak wata. Plamy w dość szybkim tempie rozprzestrzeniają się na ciele i skrzelach ryb. Kolejnym objawem pleśniawki u ryb karpiowatych jest niska aktywność ryb, zmętnienie rogówki oka. Pleśń zajmuje także płetwy. Pleśniawka najszybciej atakuje ryby osłabione, chore i starsze. Zdrowe karpie są rzadziej atakowane przez tę chorobę. Ważne jest, aby dbać o dobre warunki bytowe ryb. Każda rana na rybie niesie potencjalne zagrożenie zarażenia pleśniawką. Utrata śluzu i łusek podczas łowów przez hobbystów jest naprawdę niebezpieczna. Każdy karpiarz powinien być wyposażony w środek dezynfekcyjny, którym będzie pokrywał rany można jeść karpia z pleśniawką? Skoro jest to tak powszechna choroba, to wiele osób zastanawia się, czy można jeść karpia z pleśniawką. Nie jest to dobrym pomysłem. Tak, jak nie je się owoców i warzyw skażonych pleśnią, tak samo i ryb. Warto wiedzieć, że grzyb nie jest tylko na tej czarnej plamce, którą widzimy na skórze ryby. Grzyby to mikroskopijne cząsteczki, które w bardzo szybkim tempie rozmnażają się na całej powierzchni ryby, a mając kontakt z raną, wnikają do wnętrza organizmu ryby, dlatego też człowiek nie powinien jeść chorej BurnejnikowaZ medycyną związana od ponad 15 lat. Przez ten okres odbyłam wiele staży w instytutach medycznych, gdzie mogłam pogłębić moją wiedzę oraz zdobyć praktykę. Witam, W weekend złowiłem karpia na stawie u szwagra. Jednak ryba miała dziwne uszkodzenia/chorobę na sobie. Niżej przesyłam zdjęcia Wydaję mi się, że to pleśniawka ? Ktoś ma inną opinie ? Jedynie oparłem, to na zdjęciach z internetu. Można temu jakoś zaradzić ? Spis treści: Czym jest pleśniawka? Jak wygląda pleśniawka u ryb? Czy pleśniawka u ryb jest zaraźliwa? Pleśniawka – jak leczyć akwarium, a jak hodowlę? Czym jest pleśniawka?Pleśniawka jest powszechnie występującą chorobą ryb. Wywołują ją protisty z rodzaju Saprolegniaceae. Według niektórych klasyfikacji organizmy te są grzybami i w tekście też będą tak określane, choć aktualnie środowisko naukowców i hodowców ryb przychyla się raczej do pierwszej przedstawionej przynależności systematycznej. Ten patogen występuje naturalnie w wodzie i w normalnych warunkach nie wykazuje zjadliwości. Organizmy te żerują na martwych szczątkach organicznych, rzadko tworząc rozbudowane wygląda pleśniawka u ryb?Wszystkie ryby cierpiące z powodu pleśniawki wyglądają podobnie – w miejscu uszkodzenia tkanki albo przynajmniej na obszarze pozbawionym śluzu, rozwija się grzybnia w kolorze białym lub brudnoszarym. Może ona tworzyć albo lekki nalot, albo formy pierzaste w zależności od stopnia zaawansowania procesu chorobowego i warunków początkowym stadium grzyby rozwijają się wyłącznie w miejscu uszkodzenia tkanek, jednak stosunkowo szybko mogą rozprzestrzenić się na większym obszarze, a także szybko zaatakować fizjologiczne to spadek aktywności oraz podejmowanie prób mechanicznego pozbycia się pasożyta poprzez ocieranie się o korzenie, kamienie lub inne podwodne przeszkody. Spada również częstotliwość żerowania i ilość pobieranego pokarmu. Może dochodzić do zmian w upodobaniach ekologicznych danego może rozwijać się również na ikrze, jeśli ta jest niezapłodniona lub obumarła. W związku z tym, że te jajeczka i tak nie będą przydatne, hodowcy są skłonni bagatelizować rozwijającą się w ten sposób pleśniawkę. Jest to poważny błąd, ponieważ po wytworzeniu zwartej kolonii grzyby mogą przechodzić w formę bardziej zjadliwą i tym samym wyraźnie rośnie ryzyko zakażenia ryb, które w innej sytuacji uporałyby się z infekcją pleśniawka u ryb jest zaraźliwa?Trudno mówić o zjadliwości samego pasożyta – jest on obecny w wodzie przez cały czas i zdrowe osobniki bez trudu radzą sobie z nim. Jeśli jednak istnieje przyczyna, dla której więcej ryb w akwarium czy stawie ma uszkodzoną tkankę, to ryzyko masowego zarażenia pleśniawką zdecydowanie rośnie. Zwiększa się ono także z niszach przegęszczonych, gdzie ryby ocierają się o siebie wzajemnie – stąd też pleśniawka stanowi tak duże zagrożenie dla stawów zatem nie można mówić o zaraźliwości w całym znaczeniu tego słowa, na pewno warto zwiększyć czujność, jeśli objawy pojawią się u jednego osobnika lub na złożonej ikrze – natychmiastowe podjęcie środków zaradczych może uratować lokalny ekosystem od – jak leczyć akwarium, a jak hodowlę?Leczenie akwarium, w którym pojawiły się ogniska pleśniawki, jest dość proste. Pierwszym krokiem jest usunięcie pierwotnej przyczyny – będzie to albo ikra z pleśniawką, albo inne ognisko rozwoju pasożyta. Poza tym należy upewnić się, że otoczenie jest bezpieczne dla ryb – że nie mogą one zbyt łatwo zranić się o jakiś element dekoracyjny albo że jeden z osobników nie atakuje pozostałych. Następnie wystarczy podmienić połowę wody w zakażonym zbiorniku, podnieść temperaturę do wymaganego poziomu i w miarę tolerancji gatunków zamieszkujących akwarium, zwiększyć tempo osobniki należy umieścić na wilgotnej ściereczce i przetrzeć zakażone miejsca roztworem nadmanganianu (VII) potasu lub jodyny. Można też zastosować długotrwałe kąpiele w preparatach FMC lub zbiornikach hodowlanych nie ma możliwości zastosowania niektórych z wymienionych wyżej środków prewencji i leczenia ryb, dlatego należy przede wszystkim stale kontrolować parametry wody i w razie konieczności prowadzić odłów sanitarny. Pleśniawka jest też dobrym powodem, by przy planowaniu hodowli uwzględnić gatunki, które żywią się osłabionymi w stawie jest bardzo często następstwem nieodpowiedzialnej polityki catch and release. Zasadniczo nie ma w niej wewnętrznego błędu, natomiast należy edukować wędkarzy o tym, co akwaryści dobrze wiedzą – że niedopuszczalne jest chwytanie ryb gołą ręką, często zresztą suchą. Prowadzi to do usunięcia sporej ilości śluzu i ułatwia wystąpienie infekcji. Ryby wyjmowane z wody najlepiej chwytać w wilgotną ścierkę, a złapanych gołą ręką – nie wypuszczać do u karpi zdarza się dość regularnie – kluczem do jej opanowania jest kontrola parametrów zbiornika i zapewnienie równowagi ekologicznej. Pleśniawka atakuje wyłącznie ryby chore lub osłabione, więc jeśli zostaną one upolowane przez drapieżniki lub choćby rybożerne ptaki, to rozwój choroby w zbiorniku zostanie zahamowany. W hodowlach stosuje się też antybiotyki – zarówno leczniczo, jak i profilaktycznie. Na razie tylko chciałem tutaj napisać tyle że pracuje nad napisaniem takiego artykułu i opisaniem większości występujących chorób u ryb wraz ze zdjęciami A pisze to teraz ponieważ chce wiedzieć czy ktoś przypadkiem nad takim czymś już nie pracuje, żeby się ni dublować. A ewentualnie jak nie pracuje to zawsze może się dołączyć do mnie i się podzielimy. Jeżeli ktoś ma zdjęcia podanych chorób to proszę o przesłanie bo tak serio to strasznie trudno znaleźć takie zdjęcia chorób. TEN OFFTOP będzie zastąpiony tekstem ale nie wcześniej niż za jakiś czas --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ospa rybia ( ICHTIOFTIRIOZA) Choroba bardzo "popularna" i łatwa do wyleczenia. Bardzo często pojawia się po wpuszczeniu do akwarium nowych ryb lub karmieniu żywymi pokarmami. Najłatwiej rozpoznać po ocieraniu się, które jako pierwsze sygnalizuje ospę. Kolejny etap to pojawienie się białysz plamek na ciele ryby. Przyczyny: -Bezpośrednią przyczyną jest kulorzęsek -Częste karmienie pokarmami żywymi lub mrożonymi pochodzenia zwierzęcego -Dodanie nowych ryb do akwarium bez uprzedniej kwarantanny Objawy: -Skóra i płetwy ryby pokryte są białymi plamkami -Zaatakowana ryba może szybciej poruszać pokrywami skrzelowymi -Częste i nagminne ocieranie się o inne ryby oraz o elementy dekoracji akwarium -Brak apetytu Leczenie: Chore ryby należy koniecznie poddać 2-3 tygodniowej kąpieli. Temperaturę w akwarium podnosimy do 28 - 30 stopni C i intensywnie napowietrzamy. Podnosząc temperaturę zabija się wolno pływające pasożyty. Należy pamiętać, że podnoszenie temperatury nie zawsze zabije pasożyta. Powinno być ono stosowane równolegle z podaniem preparatu FMC w dawce 20 ml/200l wody i po 6 - 8 dniach druga dawka. (według zaleceń na opakowaniu) Można zastosować też inny środek: Sera Costapur Kąpiele stosujemy aż do zaniku białych plamek. Uwagi lecznicze Należy unikać zbyt szybkiej zmiany temperatury w zbiorniku. Zbyt gwałtowne podwyższanie temperatury powoduje osłabienie ryb i szybszy rozwój pasożyta co jest w przypadku leczenia niekorzystnym zjawiskiem dla chorych ryb. Leczenie za pomocą podwyższenia temperatury jest możliwe, lecz wiąże się to z ogromnym ryzykiem. Nie każda ryba to wytrzyma, nie każda roślina dobrze zniesie te warunki. Zapobieganie: Podawać pokarm zwierzęcy w małej częstotliwości, z przewagą pokarmów roślinnych różnego rodzaju. Nowe ryby zawsze przed wpuszczeniem do głównego zbiornika powinno się poddać kwarantannie. Zdjęcie: Zdjęcie pochodzi z Wikipedii Oodinoza ( Choroba welwetowa) Chorobę welwetową wywołują wiciowce Oodinium pillularis. Chorobę tę można łatwo pomylić z ospą rybią. Ten drobny pasożyt jest widoczny na skórze jakby ryba została posypana biało-żółtym proszkiem. Posiada pigment, który podobnie jak u roślin, używa światła jako alternatywnego źródła energii. Podobnie jak ospa jest chorobą bardzo zaraźliwą. Przyczyny: - Oodinium pillularis ( w wodzie słodkiej) -Oodinium Ocellatum ( w wodzie morskiej) Objawy: -Infekcja zazwyczaj zaczyna się w skrzelach, skąd rozprzestrzenia się na płetwy i całe ciało. - Ocieranie się o przedmioty i liście znajdujące się w akwarium -występowanie małych białawo-żółtych punkcików na ciele ryby -W ostatnich stadiach choroby śluz złuszcza się, oczy tracą połysk wskutek występowania pasożytów -Ryba szybko porusza pokrywami skrzelowymi -Sklejone płetwy ogonowe w wąskie pasmo -Brak apetytu Leczenie: Stosujemy krótką kąpiel w oddzielnym zbiorniku dodając odpowiednie medykamenty takie jak: - Sera Oodinupur - Trypaflavin - lub inny odkażalnik Zdjęcie: Martwica płetw Martwica płetw występuje u ryb w różnym wieku jednak szczególnie wrażliwe są osobniki młode, które masowo giną. Niewłaściwe warunki panujące w akwarium powodują osłabienie odporności co skutkuje infekcją bakteryjną. Choroba częsta u początkujących akwarystów. Choroba ta może występować niezależnie lub równocześnie z innymi chorobami bakteryjnymi. Na początku choroby uszkodzeniu ulegają krawędzie płetw natomiast w stadiach zaawansowanych uszkodzeniu ulegają całe płetwy. Największe zmiany powstają w grzbiecie i w płetwie ogonowej. Przyczyny: Brudny zbiornik -uboga dieta bez witamin -zbyt zimna woda -obgryzanie płetw przez inne ryby -uszkodzenia od siatki -złe warunki wodne Objawy: - Pierwszymi objawami choroby jest delikatne zmętnienie krawędzi płetwy ogonowej i ewentualnie płetwy piersiowej (biały nalot na brzegach płetw ) -Krótsze i postrzępione płetwy -Zniszczenie płetwy ogonowej -Brak apetytu -Kołyszące ruchy Leczenie: Osobniki chore ze zmianami chorobowymi sięgającymi aż do nasady płetw należy wyeliminować. Pozostałe chore ryby poddajemy kąpielom w roztworach związków chemicznych takich jak np. FMC ( stosujemy kąpiel długotrwałą i po tygodniu powtarzamy lub krótkotrwałą (4-5 godz.) np. w Trypaflavin lub innym odkażalniku. Można również zastosować Sera Baktopur. ) Zapobieganie: Profilaktyka polega przede wszystkim na stosowaniu kwarantanny dla ryb nowo zakupionych. Należy zapewnić tym rybom warunki zbliżone do takich, w których były trzymane. Należy unikać gwałtownych zmian pH i twardości wody. Duże znaczenie ma również stopniowe zmienianie temperatury wody z takiej, w jakiej były trzymane, na temperaturę panującą w akwarium. Natomiast aby uniknąć choroby ryb posiadanych od dawna należy regularnie wymieniać wodę, zapewnić odpowiedni pokarm oraz nie przepełniać akwarium rybami. Zdjęcie: Pleśniawka Pleśniawka jest chorobą wywoływaną przez grzyby z rodzaju Saprolegnia i Achlya. Atakują ryby tylko wtedy,gdy warunki hodowli są nie korzystne dla ryb, a także przy za niskiej temperaturze. Choroba częsta u początkujących akwarystów. Przyczyny: -Brudny zbiornik -złe warunki wodne Objawy: Na ciele ryby widoczne są kłaczki przypominające watę. Najczęściej koloru białego, niekiedy szarawego lub lekko brązowego. Może dojść do niszczenia płetw. Przebieg : Pleśniawka to choroba wtórna, jej grzyby cały czas przebywają w akwarium, ale nie atakuje ryby nawet, jeżeli jest ich bardzo dużo. Ale gdy zostanie uszkodzona powłoka zewnętrzna ryby, grzybnia zaczyna atakować uszkodzone miejsca na ciele ryby. Wrasta coraz głębiej, może wrosnąć aż do mięsni atakując je. Rozwojowi grzybni sprzyja niska temperatura wody. Leczenie: Ryby, u których doszło do zaawansowanego stadium choroby należy wyeliminować z hodowli. U pozostałych osobników należy zastosować leczenie profilaktyczne. Należy zacząć od wyeliminowania przyczyny zarażenia. Jako kuracje stosuje się kąpiele w różnych roztworach. Umieszczamy chore ryby w zbiorniku leczniczym i podnosi się stopniowo przez 2 dni optymalną temperaturę dla danego gatunku i utrzymujemy ją w czasie leczenia. Woda musi być natleniana. W leczeniu pleśniawki stosuje się pędzelkowanie i kąpiele lecznicze. Do pędzelkowania używa się następujących środków: chromian rtęci 1ml/10ml wody dwuchromian potasu 1g/100ml wody mertiolat 100mg/100ml wody rywanol 100mg/100ml wody trypaflawina 100mg/200ml wody nadmanganian potasu 100mg/100ml wody jodyna 1ml/10ml wody nystatyna (mikostatyna) Do kąpięli leczniczych stosuje się: FMC 1-1,2ml/100l wody kilkudniowa kąpiel w akwarium szpitalnym sól kuchenna 20g/1l wody kąpiel 15-40 min Bicyklina5 1 500 wody kąpiel długotrwała siarczan miedzi 1g/10l wody kąpiel 10-30 minut 2-3 razy w tygodniu do ustąpienia objawów dwuchromian potasu 4-5g/100l wody kąpiel 7-10dni nadmanganian potasu 1g/100l wody kąpiel 30-90 minut 2-3 razy w tygodniu do ustąpienia objawów nadmanganian potasu 1g/10l wody kąpiel 30 minut co 12 godzin przez 10 kolejnych dni Zapobieganie: - utrzymywanie odpowiedniej temperatury - utrzymywanie stabilnego pH, (nagła zmiana pH uszkadza powłokę śluzową u ryb. ) -usuwanie resztek pokarmu, detrytusu, martwych ryb i roślin z akwarium Zdjęcie: Posocznica Choroba dość rzadka i trudna do diagnozy. Wywoływana przez bakterie Pseudomonas punctata, znajdujące się we wszystkich rodzajach wód. Bakterie atakują najczęściej narządy wewnętrzne ryb, głównie układu krążenia. Odporność takiej ryby zostaje znacznie osłabiona. Pojawiać się zaczynają stany zapalne. Objawami choroby są obrzęki ciała, wytrzeszcz oczu, wrzody, deformacje i skrzywienie linii ciała. Na tę chorobę zapadają tylko ryby osłabione bądź stare. Szczególnie narażone są ryby labiryntowe. Przyczyny: -Choroba wywołana przez bakterie Pseudomonas punctata. -Sadzenie roślin i ustawianie elementów dekoracyjnych lub sprzętu z zakażonych akwariów. -Wpuszczenie ryb do akwarium bez uprzedniej kwarantanny Objawy: - ryby stają się blade, apatyczne - mają rozdęty brzuch - ryba przebywa pod powierzchnią wody, częściej jednak można ją spotkać ukrytą w kącie akwarium - obrzęki ciała -wytrzeszcz oczu - Łuski są nastroszone, niekiedy uszkodzone. -wrzody -deformacje -skrzywienie linii ciała. Leczenie: Choroba ta jest nieuleczalna. Zarażone ryby należy natychmiast uśmiercić. Wszystkie elementy akwarium muszą zostać odkażone, a najlepiej wygotowane, a rośliny powinny być wielokrotnie przemyte wodą z odkażaczem akwarystycznym. Zapobieganie: : Choroba słabo zbadana. Jedynym środkiem zapobiegawczym jest kwarantanna ryb przed wpuszczeniem ich do akwarium ogólnego i utrzymywanie optymalnych warunków dla ryb. Zdjęcie: Choroba Bawełniana ( Flexibakterioza) Fleksibakterioza chorobą bakteryjną powłok zewnętrznych, jamy gębowej oraz skrzeli i narządów wewnętrznych. Jest bardzo często spotykana u ryb akwariowych i powoduje duże straty w obsadzie baniaka. Chorobę tą wywołuje bakteria Flexibacter culomnaris. Do powstania tej choroby dochodzi zazwyczaj w przypadku narażenia ryby na stres lub przy zmianie środowiska. Najczęściej występuje ona bowiem u ryb po transporcie lub umieszczeniu w wodzie nie odstanej. Przyczyny: -Bakterie Chondrococus columnaris oraz ich trujące toksyny Objawy: -w początkowej fazie choroba jest niewidoczna gołym okiem. - w kolejnej fazie dochodzi do zmian w skrzelach i skórze - na skórze pojawia się biały nalot, który przypomina strzępki waty -przy otworze gębowym dochodzi do ubytków -ryby tracą apetyt i stają się mało ruchliwe - odpadające łuski - przekrwione plamy w miejscach zapalnych. Leczenie: We wczesnych stadiach stosujemy kąpiele krótkotrwałe w roztworze: - trypaflaviny: 3 kąpiele czas kąpieli 8 godzin - chloromycetyny: 40mg /1L czas kąpieli 10-20 godzin W zaawansowanych stadiach choroby należy rybkę uśmiercić, a reszcie obsady poprawić warunki oraz zastosować odkażalnik np. Akryflawina, Trypaflawin. Uwaga ! Należy odróżnić zmiany zachodzące na skórze od podobnych zmian, jakie występują w przypadku pleśniawki. W przypadku fleksibakteriozy te zmiany są delikatniejsze. Zdjęcie: Zarchiwizowano zdjęcie/a na serwerze forum - zulix Ostatnio zmieniony 11 paź 2015, 14:05 przez krzysiekb4, łącznie zmieniany 4 razy.

pleśniawka u ryb w stawie